Chirurg, Genetyk, Ginekolog, Kardiolog, Lekarz zakaźnik, Onkolog, Poradnik Medyczny, Radiolog

„Terroryzm a medycyna“ - Przemysław Guła

, 13.04.10

Problemy związane z identyfikacją ofiar śmiertelnych zdarzenia są związane między innymi z takimi czynnikami jak:

 

-         znaczne uszkodzenie mechaniczne, które mogą mieć charakter fragmentacji ciał, znacznych uszkodzeń tkankowych itp.

-         skutki spalania, lub też efektu flushburn

-         wtórne uszkodzenia mechaniczne

-         ewentualne późne zmiany pośmiertne

-         zniszczenie ubrań, brak dokumentów przedmiotów pozwalających na identyfikację

 

Problem potęguje się, gdy liczba ofiar jest znaczna, a równoczesnie mamy do czynienia ze rozległymi uszkodzeniami ciał. Po zamachach w Nowym Jorku oraz w następstwie innych tragicznych zdarzeń, jak chociażby skutki tsunami na obszarze Oceanu Indyjskiego, dokonał się znaczny postęp w obszarze Disaster Victim Identification (DVI). Obecnie proces identyfikacji (DVI) uległ standaryzacji i prowadzony jest przez wyspecjalizowane grupy ekspertów. Istnieje kilka istotnych problemów natury organizacyjno-technicznej, które mogą dotyczyć trudności z dotarciem do ciał (jak np. po zamachu z 11 września).

Kolejnym może być problem związany z przechowywaniem i identyfikacją dziesiątek lub setek ofiar. Wymaga to zastosowania improwizowanych rozwiązań, gdyż zazwyczaj przekracza to możliwości lokalnych prosektoriów i chłodni. Dodatkowo mogą do tego dojść problemy natury religijno-obyczajowej, np w Izraelu istnieje wymóg „dostarczenia całego ciała do grobu w czasie doby od śmierci“, stąd też silna rola religijnej organizacji ZKA, której wolontariusze po każdym zamachu pracują na miejscu, zbierając szczątki ofiar. Zagadnienie przechowywania ciał ofiar można przeprowadzić na kilka sposobów, jednak konieczne jest spełnienie jednego warunku. Jest nim lokalizacja dla całego procecu DVI. Wynika to z dwóch czynników, po pierwsze z fragmentacji ciał związanej z koniecznością ustanowienia jednego miejsca okazań zwłok tak, aby rodziny nie musiały przemieszczać się pomiędzy kolejnymi prosektoriami.

Problem ten był jednym z błędów popełnionych w czasie katastrofy chorzowskiej 28 stycznia 2006r. Mozliwości rozwiązania polegają na zastosowaniu modelu przyjętego w krajach skandynawskich i we Francji, czyli wykorzystaniu mobilnych zestawów zwiarających chłodnie, pomieszczenie sekcyjne i zaplecze laboratoryjne, improwizowanym wykorzystaniu obiektów o odpowiednich parametrach, np. Centrum Kongresowe w Madrycie lub też użyciu ruchomych kontenerów chłodni. Problem DVI sprawił, że władze brytyjskie przyjęły rozwiazanie polegajace na podpisaniu kontraktu z firmą, która zobowiązała się do budowy zestawu kontenerowego pozwalającego na prowadzenie całego procesu DVI. Skada się on z obszaru przyjęć, sekcyjnego, chłodni, zaplecza laboratoryjnego, miejsc okazań oraz pomieszczeń przeznaczonych do rozmów z rodzinami i wsparcia psychologicznego. Wielkość obiektu pozwala na prowadzenie działań identyfikacyjnych i przechowywanie nawet 1000 ciał. Liczba ta, w zależności od potrzeb, może być zwilokrotniona. Po raz pierwszy takie rozwiązanie zostało wykorzystane po zamachu w londyńskim metrze.

Procedury DVI są bardzo zbieżne i pozwalają na niezmiernie dokładną identyfikację, jednak są dość czasochłonne. Przykłady zamachów londyńskich czy madryckich (także wypadek polskiego autokaru pod Grenoble 22 lipca 2007 r) pokazują, że czas ten może sięgać nawet dwóch tygodni. Stąd też dużą wartość ma procedura przedstawiona przez profesora Hissa z Tel- Avivu, pokazująca metodę stosowaną przez izraelska policje i służby medyczne. Dąży ona do maksymalnego wykorzystania cech identyfikacyjnych w oparciu o metariał porównawczy i bazy danych.

Obejmuje to:

-         ocene i porównanie cech według arkusza antropologicznego;

-         analizę znaków szczególnych;

-         wykonanie fotografii w celach identyfikacyjnych;

-         ocenę odontologiczną wraz z wykonaniem rtg. Pantomograficznego i porownanie z dokumentacją stomatoligiczną;

-         rentgen ciała lub fragmentów w celu poszukiwania ewentualnych materiałów dowodowych , a także danych medycznych (przebyte złamania, zespolenia);

-         pobranie odcisków palców i próba identyfikacji w systemie Automatic Fingerprint Identification System (AFIS) lub pobranie śladów porównawczych w miejscu zamieszkania;

-         pobrnie próbek włosów oraz materiału porównawczego w miejscu zamieszkania;

-         pobranie próbek materiału biologicznego w tym porównawczego od krewnych, w celu badań genetycznych DNA;

-         opis ubrania, nietrwałych elementów (makijaż, malowanie panzokci, biżuteria) identyfikacja rzeczy np. Telefonu komórkowego, kluczyków od pojazdu itp.

 

Omówione procedury pozwalaja na sprawna identyfikację ofiar pod warunkiem działania wilospecjalistycznego zespołu ekspertów policyjnych, kryminalistyki, antropologii, medycyny sadowej oraz systemu informatycznego, w tym dostępu do danych osobowych o AFIS. Ponadto konieczny jest dostęp do danych medycznych, stomatologicznych i mozliwość pobrania materiału porównawczego w miejscu uprzedniego pobytu ofiary. Skuteczność identyfikacji ofiar zamachów na terenie Izraela w trakcie trwania Intifady w okresie  2001-2005 szacowana była na poziomie 96 %. Równocześnie w stacjach  zwiazanych ze znacznymi uszkodzeniami strukturalnymi i pożarami może wynosić ok. 50%, a w przypadkach podobnych do zadrzeń w WTC- nie przekroczyć 20% szacowanej liczby ofiar. Powyższe dane wskazują, jak ważne jest sprawne przygotowanie systemu DVI. Należy także mieć na uwadze konieczność działań DVI w obcych krajach tak, jak choćby po wspomnianym tsunami lub też zamachu na wyspie Bali (12 października 2002 r). Stąd też niemziernie ważna jest współpraca międzynarodowa i wspólne grupy eksperckie, które w podobnych „wielonarodowych“ zdarzeniach moga pozwolic na przygotowanie grupy roboczej i zespołu ekspertów z przedstawicielami- oficerami lącznikowymi z krajów zainteresowanych poszukiwaniem własnych obywateli. Zagadnienie identyfikacji oraz towarzyszących jej procedur musi być planowane z uwzględnieniem specyficznych uwarunkowań religijnych i kulturowych. Dotyczy to m.in. czasu pochówku, sposobu postepowania ze zwłokami oraz towarzyszących obrządków funeralnych. Jest to istotne zwłaszcza w obszarach wilokulturowych. Większość procedur DVI została teraz zunifikowana co było jednym z efektów katastrofy tsunami, jednak poziom wdrażania szkolenia i wyposażenia nadal pozostaje zróżnicowany.  

 

 

Wypowiedź tego użytkownika jest wartościowa :

Jak należy nas cytować:

Kinga Wilczyńska. [Opublikowano dnia: 2010-04-13]. „Terroryzm a medycyna“ - Przemysław Guła. Protokół dostępu: http://www.genetyk.pl/publikacje/10068 [Pobrano dnia: 2019-06-18].

podziel sie, promuj ten tekst

Dodaj komentarz

Komentarze

    Komentarz z 22/06 02:33 został usunięty przez administratora strony

    Kamil Konieczko

    22/06
    02:28

    odp: „Terroryzm a medycyna“ - Przemysław Guła

    Wypowiedź tego użytkownika jest wartościowa :

Kto czytał ten artykuł

  • modzel247
  • ratownik1976
  • kajuska6
  • kpisiewicz
  • malgos.chwilka
  • now1090
  • aurstr
  • kamil.new.new2.test
  • aniurkap
  • anetqa1989
  • aprikoosi
  • lapa122
  • izia9
  • beansi
  • len-molch
  • lukesi
  • baszkaa
  • mirkajaskula

Komentarze